Mensen die het boek “The Hitch Hikers Guide To The Galaxy” van Douglas Adams kennen, weten waar dit over gaat. In het boek wordt een computer ten tonele gevoerd die na miljoenen jaren antwoord kan geven op “The ultimate question of life, the universe and everything”. Het antwoord blijkt te zijn: 42. Dat levert meteen een nieuw probleem op, want alhoewel het antwoord glashelder is, kan men er nog niet zo veel mee. Een antwoord is niets waard zonder de bijbehorende vraag. Men legt dit voor aan dezelfde computer: “Wat is de vraag met als antwoord 42?” Die computer komt als snel met een reactie: “Dat kan ik wel uitzoeken, maar dat duurt even”. In het boek komt uiteindelijk geen uitsluitsel, dus nu weten we wel het antwoord, maar niet de vraag.

Voor mij persoonlijk ligt het wat eenvoudiger: De vraag waarop ik kan antwoorden met “42″ is als volgt: “Op welke leeftijd ga je voor jezelf beginnen?”. Inderdaad, vandaag ben ik jarig, ik word 42 jaar oud.

Mijn Kvk-coach heeft me vandaag een vriendelijke zetje gegeven, wat betreft mijn toekomstplannen. Ik was in april 2007 een dag minder gaan werken om extra tijd aan mijn bedrijf te kunnen besteden. Dat was voordien vooral avond- en weekendwerk. Die dag in de week bleek erg leuk uit te pakken, niet alleen voor de voor mij zo broodnodige afwisseling maar ook financieel zeer aantrekkelijk. “Wat houd je nou toch tegen”, vroeg mijn coach, “om ook die laatste stap te zetten en helemaal voor jezelf te beginnen?”. Op weg terug naar huis kwam het antwoord al snel: Niets! Dat kleine zetje in de rug was dus eigenlijk een schop onder mijn kont.

Vandaag heb ik bij een notaris een paar handtekeningen gezet en daarmee een nieuw hoofdstuk aan mijn ondernemerschap toegevoegd. Ik heb een BV opgericht!

Ik had al sinds een jaar of vijftien een eenmanszaak, maar ik heb me voorgenomen om de zaken nog professioneler te gaan aanpakken en klaar te zijn voor alle eventuele groei. En volgens mij hoort daar ook een BV bij. De activiteiten gaan vanaf 1 januari aanstaande over naar de BV.